Валвалаи ҷанг

Чаро кишвари ҳамсояи Узбакистон ин қадар тонку зиреҳпӯш ва сарбозу афсарашро дар марзи Тоҷикистон ҷамъ овардааст? Ҳадаф аз ин сафороӣ чист? Амале барои тарсондани мардум ё тарсе, ки чунин амал ба бор оварда? На аз Тошканд ва на аз Душанбе садое дар шарҳи вазъ ба гӯш нарасидааст, аммо бидуни ҳама гуна шарҳ низ рӯшан аст, ки баъзеҳо мехоҳанд, бо оташ бозӣ кунанд.

Д и Ю. Как это было.

Бывает, напишешь от души, но потом долго ищешь иллюстрацию для блога. Иногда приходится идти на разные ухищрения эпохи фотошопа и Гугла. Два с половиной года назад написал политическую песнь «Без границ. Юлдуз и Далер спели дуэтом», которая, спасибо друзьям и единомышленникам, пошла гулять из сайта в сайт по миру. Не было у меня совместной фотографии двух замечательных певцов.

Парвози шабонаи Медведев

Имрӯз дар бораи мулоқоти президентҳои Русия ва Узбакистон, Дмитрий Медведев ва Ислом Каримов навиштам. Хеле сахт буд, зеро маълумоти дақиқ дар бораи ин гуфтушунид дастрас нест. Баъзе дониста ва шинохтаҳо аз сарчашмаҳои ғайрирасмӣ ба даст омад ва росту дуруст будани онҳоро озмудан душвор буд.

АЭС в обмен на “Рагун”

Узбекские эксперты предложили Европейскому союзу и России построить в Центральной Азии атомную электростанцию. Два эксперта из Узбекистана в своем исследовании, который опубликован через научно-исследовательский институт стратегического анализа и прогноза Кыргызстана, предложили Европейскому союзу и России построить атомную электростанцию, которая бы могла бы удовлетворить потребности региона в электроэнергии.

Ифшои тахаллус

Гуфтам, як рӯз фориғ аз ҳама кори ҷаҳон бошам, то ин фароғат рӯҳамро ором кунад. Қасд доштам, ин субҳ роҳи ҷангалистонро дар пеш бигирем ва ҳамаи хонадон дастархоне сари санг боз кунему нонеро ба оби чашма тар бикунем, дар канори табиат ва ҳамнаво ба обшорону бодҳо бишавем. Афсӯс, Худо нахост.

Горбӣ ва “Таджикия”

Раҳбари собиқи Шӯравӣ, Михаил Горбачев, бароям ба ҳайси як муаммо боқӣ мондааст. Имрӯз чанд сатре дар бораи ӯ навиштам ва бори дигар ба ин андеша баргаштам, ки ботини ин шахс ҳамоно  паси парда боқӣ мемонад. Маълум нест, то куҷо рост мегӯяд. Ошкор нест, ҳанӯз ҳам гоҳе билети ҳизбияшро боз кардаву ба акси хеш менигарад ё дигар ақидааш аз реша иваз шудааст.

Марги “Равшан” ва “Джамшут”

Билоахира, симои ин ду ҳаюло аз оинаи нилгуни Русия гуму нест мешавад. Аммо дареғу сад дареғ, ки марги онҳо хеле дер расид. Замоне расид, ки онҳо кори сиёҳи худро карданд ва ному шамоили каҷи худро дар сафҳаи таърих гузоштанд.

Нафаси фалокат

Расонаҳои ҳамагонии ғарбӣ бо ҳайратзадагии тамом аз ваҳшати даргириҳо дар ҷануби Қирғизистон хабар дода, решаҳои низоъро кандуков мекунанд. Онҳо мехоҳанд пардаро аз рӯи воқеаҳо бардоранд ва ояндаи авзоъро аз зовияҳои гуногун ҳадс мезананд.

Хун, оташ, ашк ва хокистар дар Уш

Рӯйдодҳои хунини ҷануби Қирғизистон як ба як даргириҳои тобистони соли 1992 дар Қӯрғонтеппаро ба ёд меоранд. Мусаллаҳони савори “КамАЗ”-ҳо, ҳазорон тан гурезаи гирён, сӯхтани хонаҳову боғҳо, нотавонӣ ё тарафкашии милисаву нерӯҳои амниятӣ, ғоратгариҳои дастаҷамъона…

Тазоҳуроти “ҳокимияти чаҳорум”?

Хабари гирдиҳамоии журналистон дар баробари сафорати Узбакистон дар Душанбе таассуроти духӯрае аз худ боқӣ мегузорад ва андешаҳои тазодомезеро ба миён меорад. Бархе бар журналистон дуруд хоҳанд фиристод, ки дар амал низ ватандӯстии хешро исбот карданд. Аммо бархи дигар пурсишеро ба миён хоҳанд гузошт, ки оё журналистон бо ин иқдом ба рисолати хеш латма назаданд??

Изтироб аз хабарҳои Қирғизистон

Шабакаҳои телевизионии Амрико шоми 7-уми апрел чанд бор дар бораи рӯйдодҳои Қирғизистон хабари кӯтоҳе пахш карданд, ки тазоҳуроти шаҳрвандон дар кишвари кӯчаки Осиёи Марказӣ, ки барои амалиёти Амрико ва НАТО дар Афғонистон муҳим аст, ба даргириҳои хунин бо полис табдил ёфт. Баъд гӯё ин мавзӯъ тамоман аз байн рафт. ABC ва CNN ба таҳқиқи ҳалокати ангиштканони Вирҷиния ва боздошти як мусофири ҳавопаймо баргаштанд ва телевизиони Лос Анҷелес баҳси талоқи ду ҳунарпешаи Ҳолливудро идома дод.

Признание ошибок – путь к самоочищению. Ответ фальсификатору таджикской истории Э. Хасанову

Читая словоизвержения Э. Хасанова о моей книге «Таджики в двадцатом веке» открыл для себя интересную вещь: оказывается и в чашке дегтя возможна ложка мёда. Несмотря на то, что автор без зазрения совести искажает мой текст, он по сути является ПЕРВЫМ узбекским ученым, который признает, что национально-территориальное размежевание Средней Азии в 1920-х годах, было ошибкой.