Худшиносии тағйирёбанда

Зиёда аз якуним соли умрам дар Гардез, маркази вилояти Пактиёи Афғонистон гузаштааст. Дар он давра волии Пактиё шахсе буд, ки дар мазҳари ом худро паштун меномид, вале чун бо тарҷумонони тоҷик хилват меёфт, мегуфт, тоҷик аст. Ҳоло, беш аз чоряк аср, вақте ҳар бор ибораи “ҳувияти тағйирёбанда”-ро вомехӯрам, беихтиёр чеҳраи маъсуми ӯ пеши назарам меояд.

Як номаи суолбарангез

Ин шарҳро ба як навиштаи худ ман аввал дар торнамои centrasia.ru вохӯрдам. Баъд аз чанде нусхаи он дар торнамои русии мо rus.ozodi.org пайдо шуд. Шояд нависандаи он дар поварақи дид, ки матн аз куҷо гирифта шудааст ва шарҳи худро он ҷо низ фиристод. Хуб ҳам кард, зеро ду рӯз баъдаш дидам, ки дар centrasia.ru ҳамаи шарҳҳо ба мақолаи ман ғайб зада буд.

“I am Tajik — Deport Me!”

Police in Moscow have arrested five people who were part of a protest against recent deportations of Tajik migrant laborers from Russia. The five were detained at the “I am Tajik — Deport Me!” rally on November 24 outside the Federal Migration Service in Moscow.

Сабки нафратпарварон

Шарҳҳои дигаронро хондаву нашр ё рад кардаам, вале худам муддатҳост, роҷеъ ба матлабе дар ҷаҳони интернет назар надода будам. Охирин бор наздики як сол пеш ба торнамои Шабакаи аввали телевизиони Русия дар робита ба нақизаи “Наша Раша” дар намоиши “Большая разнитса” шарҳ навиштам ва онро нашр карданд. На танҳо мӯҳтавои нақизаро зери танқид гирифтам, балки афзудам, ки нақиза ба нақиза як навъ ҳимоят аз он аст.

Масъуди зиндатар аз мо

Оё рӯзе сирри меҳварии куштори номардонаи Аҳмадшоҳи Масъудро фош хоҳад шуд? Бовар дорам, оре. Чун дар ин чанд соли умри худ дидам, ки чӣ пардаҳои ситабре аз рӯи аъмоли пинҳоне фурӯ афтод ва чӣ ҳақиқатҳои мудҳише ошкор гашт. Аммо дудилаам, ки чӣ чиз беҳтар бошад — ин ҳақиқат дар тӯли зиндагии ман рӯ занад ё беҳтар аст, он рӯз дигар дар рӯи замин набошам.

Озори Зафари Мирзоён

Ҷустори ахир дар торнигори Зафари Мирзоён, ростӣ, маро такон дод. Ҳарфи дилаш буд, ки дили маро ҳам ба дард овард. Аммо барои бисёре аз мардумони мо номаи ахири ӯ шояд “бечоранолӣ” ё “ҷоҳталабӣ” шумурда шавад. Мардуме, ки садсолаҳо зери зулм ба сар бурдааст, камтарин ҳақталоширо  “ношукрӣ” унвон мекунад. Аммо ҷаноби Мирзоён комилан барҳақ садо баланд кардааст ва ҳадафаш чизе ҷуз адлу инсоф нест.

Табрики театри тоҷик

Матлабе, ки бо дархости як маҷаллаи англисизабон дар бораи Тоҷикистони азиз навиштам, ниҳоят нашр шуд. Ман як риштаро баргузидам, ки нишонаҳои рушди решаӣ дорад. Рӯйдодҳои фарҳангии чанд соли охир намоиш доданд, ки театри миллии тоҷик решаҳои қавитар дошта ва бо расидани камтарин об, ҳатто оби борон, шоху барги он сабзу сарзинда шуд.

Пешрафтеро медонед?

Моҳи гузашта як маҷаллаи инглисӣ аз ман хоҳиш кард, мақолае дар бораи вазъи феълии Тоҷикистон бинависам. Вале тамоми мавзӯъҳое, ки онҳо пешниҳод карданд, бароям зиёд хушоянд набуданд. Исломи сиёсӣ, фасод ва фақр, низоми худкома,  маводи мухаддир, кашокаш бо Узбакистон, фишори Русия… бе ман ҳам дар ин бораҳо зиёд навиштаанд. Гуфтанд, пас худат интихоб кун, ки дар бораи чӣ менависӣ.

Оташаке нест?

Фикр мекунам, як бори дигар низ навишта будам, ки дар бист соли охир рӯҳи миллии мардуми тоҷик шикаста шуд. Имрӯз, вақте матлаби ҳамкорам Ҳарамгули Қодирро дар торнамо мегузоштем, боз ин андеша ба зеҳнам омад. Ин бор як пайомади рӯҳи шикастаро дидам.

Бозгашти Акбари Турсон

Раисиҷумҳури Тоҷикистон, Эмомалӣ Раҳмон, иқдоми наҷибе кард. Вай донишманди муҳоҷир Акбари Турсонро ба ватан баргардонд. Аз рӯйи шунидам олими тоҷик ҳанӯз тасмими ниҳоӣ нагирифтааст, ки “ҷои гарм”-и худ дар Амрикоро тарк кунад, вале, зоҳиран, пешниҳоди президенти кишварро рад накардааст ва ба Душанбе хоҳад баргашт.

Васияти Отахон Латифӣ

Фақат дар назари аввал ин гуна намудор мешавад, ки Отахон Латифӣ, яке аз чеҳраҳои барҷастаи таърихи навтарини Тоҷикистон, ки рӯзи 22 сентябри соли 1998 номардона дар назди хонааш дар шаҳри Душанбе кушта шуд, аз худ васиятномае боқӣ нагузоштааст. Дуруст аст, ки мактубе аз ӯ ба ҳайси васият дар даст нест, ҳанӯз фурсати марги ӯ набуд, диле пур аз орзуҳои наҷиб дошт ва мебоист боз даҳсолаҳое мезисту ба ватани худ хидмат мекард.

Ойини нисбатбозӣ

Ҳарчанд аксари ойинҳои наврӯзӣ ба хубӣ омӯхта ва решаёбӣ шудаанд, як бозии қадимии он аз назарҳо ба дур монда ва шояд дар ҳоли нобудист. Модаркалонам ҳикоят мекарданд, ки дар давраҳои пеш одати наврӯзие бо номи “нисбатбозӣ” вуҷуд доштааст, ки ба ҷавонону духтароне, ки номзади ҳамдигар шудаву аммо ҳанӯз издивоҷ накардаанд, имкон медод, дар рӯзҳои Наврӯз бо ҳам мулоқот кунанд.