Валвалаи ҷанг

Чаро кишвари ҳамсояи Узбакистон ин қадар тонку зиреҳпӯш ва сарбозу афсарашро дар марзи Тоҷикистон ҷамъ овардааст? Ҳадаф аз ин сафороӣ чист? Амале барои тарсондани мардум ё тарсе, ки чунин амал ба бор оварда? На аз Тошканд ва на аз Душанбе садое дар шарҳи вазъ ба гӯш нарасидааст, аммо бидуни ҳама гуна шарҳ низ рӯшан аст, ки баъзеҳо мехоҳанд, бо оташ бозӣ кунанд.

Гуфтумоне бо ҷавонон

Фаридуни Раҳнавард, корманди рӯзномаи “Имруз News” гурӯҳи наверо дар Фейсбук таъсис дод, ки ба мушкилҳои журналистони ҷавон бахшида шудааст. Ин сафҳа таваҷҷӯҳро ба худ кашид, вале дар он як парокандагие дида мешавад. Шояд ба сарвари гурӯҳ зарур аст, мавзӯъҳои сафҳаро марзбандӣ ва қоидаҳои баҳсро таъйин кунад, то табодули афкор низоми муайян дошта бошад.

Мағзи digital

Пешрафти фанновариҳои иттилоотӣ боз чӣ коре бо журналистика хоҳад кард? Ба фикри ман, он рӯз дур нест, ки кас битавонад, хабар ё мақолаашро ба ройона (компютер) дикта ё ҳиҷҷа кунад ва ройона онро бинависаду тасҳеҳ ва веросторӣ кунад ва дар они воҳид ба чанд забон баргардонад.

Офтоби сиёҳторик – 3

Ин қисмат аз достон хеле ба осонӣ навишта шуд, зеро онро на ман, балки қаҳрамонони ҳикоя худ “навиштанд”. Хотираҳои нависандаеро хонда будам, ки мегуфт, заҳмати аслии ӯ ба офаридани персонажҳо сарф мешавад ва идомаи кораш сабук аст, зеро қаҳрамонони асар дигар худ ба ҳаракат меоянд ва достонро ба вуҷуд меоранд. Ин муаллиф мегуфт, кор ба дараҷае мерасад, ки ӯ дигар назорате ба ҳаёти қаҳрамонон надорад ва наметавонад, ба таври маҷбурӣ сарнавишти онҳоро муайян кунад.

Сиёҳторик – 2

Дар ду бахши гузаштаи достон шиносоии ҷавоне сар шуд, ки кадом нақшаи пинҳоне дорад дар фазои як деҳаи ваҳмзада аз қатлу куштор. Инчунин ошноии хонанда бо се симои дигар оғоз ёфт – амаки Ҷалол, генерали “мардумӣ” Қурбон ва додари қаҳрамони асосӣ — Нозим. Дар ду бахши нав шиносоӣ амиқтар меравад ва воҳимаи ҷанг бештар мешавад. Ҳама гуна шарҳи Шумо бароям дилнишин аст, махсусан танқидҳо…

Падруд, Олими Искандарӣ…

Овозхони бузурги тоҷик Олими Искандарӣ (Олим Бобоев) писари Искандари Танбӯрӣ, рӯзи 8-уми феврали соли 2012 дар синни 54-солагӣ дар шаҳри Душанбе аз ҷаҳон чашм пӯшид. Ҳунарманди асиле аз миён рафт, ки натавонист, баъд аз ҷанги Тоҷикистон дубора ба худ ояд ва ба пайроҳаи худ идома диҳад. Шахси ҳассосе, ки захмҳои равонияш дигар шифо наёфт ва марди боғуруре, ки натавонист, сари тамаллуқ ва замонасозӣ хам кунад…

Офтоби сиёҳторик

Ду қисмати аввали ҳикояи “Офтоби сиёҳторик ё Ҷанги ду деҳа”-ро, ки аз 7 қисм иборат аст, ба хонандагони азиз пешкаш мекунам ва умедворам, назари худро ба оғозномаи ин қисса баён кунанд. Нақшаи ман ин аст, ки дар силсилаи достонҳои кӯтоҳ солҳои ҷангу нооромии ватани азизамонро ба тасвир гирам. Ҷӯёи он набошед, ки ин ё он тараф ва ё афродро ба чизе гунаҳкор хоҳам кард. Ман фақат мехоҳам, дардеро, ки аз он айём ба дил мондааст, берун бирезам ва эй кош, битавонам, аз он бираҳам.

Блог ё Фейсбук?

Вақте блогнависиро сар кардам, кори нависандагиям ақиб афтод. Агар ҳар сол 3-4 достони кӯтоҳ эҷод мекардам ва навиштани ду қиссаву як румонро камобеш идома медодам, порсол ба ҷуз аз ду ҳикоя чизе нанавиштаам. Вақте сари онҳо менишастам, шайтон ба гӯшам мегуфт, “нигоҳе ба блогат бикун, касе паём фиристодааст.”

Кто же встретил девушку?

Знаменитая на весь бывший Советский Союз песня «о главном», написанная на слова устода Мирзо Турсунзаде ныне звучит на широких просторах инета, но называется то азербайджанским, то армянским, а то и вообще восточным фолклорным произведением. Разумеется, каждый хочет заявить, что именно он встретил девушку. Но все таки, кто же встретил ее на самом деле?

Д и Ю. Как это было.

Бывает, напишешь от души, но потом долго ищешь иллюстрацию для блога. Иногда приходится идти на разные ухищрения эпохи фотошопа и Гугла. Два с половиной года назад написал политическую песнь «Без границ. Юлдуз и Далер спели дуэтом», которая, спасибо друзьям и единомышленникам, пошла гулять из сайта в сайт по миру. Не было у меня совместной фотографии двух замечательных певцов.

Ҷои Латифӣ холист, холӣ…

Симои Тоҷикистон дар матбуоти Русия нишон медиҳад, ки ниёз ба журналисте монанди ӯ имрӯз шадидан эҳсос мешавад. Расонаҳои ахбори оми Русия ва ҷаҳон дар Тоҷикистон хабарнигорони доимӣ ва шинохташуда надоранд ва аз Тоҷикистон барои онҳо низ шахсоне наменависанд, ки таҳаввулоти ин кишварро ба гунаи дурусту комил бозтоб диҳанд.

Кашшофи сирри садо

Ҳай дареғ, ки рӯзи панҷшанбе дар пойтахти кишвар набудам. Агар он ҷо мебудам, ҳатман ба Осорхонаи Гурминҷ Завқибеков мерафтам ва аз дидори Далери Назар баҳра мебардоштам. Таронаҳои нави ӯ ва ҳунари дӯстони ҷавонашро медидам. Шоҳиди он мешудам, ки чӣ гуна созҳои тамоми умр гирдовардаи устод Гурминҷ дар дасти афроди боҳунар ба садо меомаданд.