Якбара истед, мардикорон меоянд…

Имкон дорад, ки кору заҳмати касе хуб бошад, вале худаш бад? Ба назари ман, муҳоҷирони тоҷик дар Тоҷикистон айнан чунин ҷойгоҳро доранд. Пуле, ки онҳо мефиристанд, на танҳо хонаводаашонро аз бенавоӣ наҷот медиҳад, балки иқтисодиёти кишварро мечархонад, вале худашон дар кишвар қадр надоранд.

Роғун ҳамчун ормони миллӣ?

Аз шаҳрвандони Тоҷикистон даъват шудааст, саховат нишон диҳанд ва ба бунёди нерӯгоҳи барқи обии Роғун мадад кунанд. Аммо ин даъват мисли фармон садо додааст. Ҳатто ҳаҷми ин кӯмаки “ихтиёрӣ” аз пеш муқаррар шудааст — маоши якмоҳаи ҳар шаҳрванд! Шубҳаву нобоварӣ, ки аз торикии шароити гирдоварӣ ва корбасти ин имдод бармеояд, қадри даъватро костааст.

Умари Хайём ва босмачиёни қарни бист

Бовар дорам, каме дар шигифт хоҳед буд, ки Умари Хайёмро бо босмачиён чӣ нисбату пайвандест? Вале набояд чунин гумошт, ки мақсад аз ин сарлавҳа танҳо ҷалби таваҷҷӯҳи хонанда аст. Муаллифон баъзан ду ё се мафҳум ё номи комилан аз ҳам дурро дар як саф мегузоранд ва хонанда ҳаққи инро дорад, ки вақти хондан дараҷаи пайванд байни онҳоро худ муайян кунад.

Достони сафари Бухоро (Бахши 2)

Вақте қатори мошинҳои мо аз кӯчае дар деҳаи Маҳаллаи Боло мегузашт, Ҳазрат Сабоҳӣ ба мо хонаеро нишон дод, ки Садриддини Айнӣ солҳои бачагияшро он ҷо гузарондааст. Дархости моро ба зиёрати ин манзил ва ҳам деҳаи Соктаре роҳбаладонамон бо баҳонаи тангии фурсат напазируфтанд. Аз алам ин кӯчаи пурдарахт ва дарвозаҳои мунаққаш ҷовидона дар ёди ман монд. Вале беш аз ҳама “девори Бухоро” хотирнишин буд.

Умдатарин мушкили ватани мо

Зафар Сӯфии Фарғонӣ, дӯсту бародар ва ҳамкасби муваффақи банда аз Душанбе ба Прага паёми гарме фиристод. Номаашро мехондаму чеҳрааш пеши назарам меомад. Ҷавони ситорагарм, хоксору андешманд ва оромсухан дар ёдам бо он бакенбардҳои қатронияш шабеҳи кадом ҳунарпешаи филмҳои фаронсавӣ боқӣ мондааст.

Ёдбуди сафари Бухоро ва Самарқанд

Хотираҳои ин сафар дар лаҳзаҳои гуногун тикка-тикка ба ман бармегаштанд, аммо чун тасодуфан аз миёни китобу коғазҳо дафтарчаи қайдҳои ондаврагиамро ёфтам ва чашмам ба номҳову таърихҳо афтод, гӯё дубора худро дар ин ду шаҳри бузурги ниёкон ҳис кардам ва ҳар сонияи он сафари хуршедиро дигарбора ба сар бурдам.

Нӯшатон бод пирӯзӣ, устод Бармак!

Филми Сиддиқи Бармак дар ҷашнвораи байнулмилалии Ботумӣ ҷои аввалро гирифт. Як рӯз баъдаш, дар озмуни Приштина Бармак барои ҳамин филм беҳтарин коргардон дониста шуд. Пештар “Ҷанги тарёкӣ” дар ҷашнвораи Рум ҷои аввал ва Ҷоизаи тилои Марк Аврелийро гирифта буд. Филми қаблии Бармак, “Усома” ба Ҷоизаи ҷаҳонии “Глобуси тило” мушарраф гаштааст.

10 симои боризи садаи 20

Пажӯҳишгари пуркор, устод Наҷмиддини Ковиёнӣ ақидае дорад, ки бояд таърих ва фарҳанги тоҷик дар расонаҳои Эрону Афғонистон муаррифии бештар пайдо кунад. Вай низ ба мисли устоди дигар, сардабири донишномаи “Ираника”, Эҳсони Ёршотир, бар ин аст, ки ҳавзаи илм ва фарҳанги порсигӯён фаротар аз марзҳои сиёсист ва ин қаламравро ба гуфтаи шоир Бозор Собир сарҳад забони муштарак аст.

Кимёи хусусии ду президент

Дӯсти хорвати ман изҳори ҳайрат кард, ки президенти кишвараш Стипе Месич дар бораи Эмомалӣ Раҳмон, раисиҷумҳури Тоҷикистон, хеле самимона сӯҳбат мекунад ва ба ӯ баҳои баланд медиҳад. Вай мегӯяд, ин ду нафар аз ҳамдигар хеле дуранд ва маълум нест, чӣ кимиёе онҳоро ба ҳам овардааст.

Акбари Турсон ва таърихнависии муосир

Донишманди саршиноси тоҷик, Акбари Турсон, ба “Тоҷикон”-и Бобоҷон Ғафуров ва дигар пажӯҳишҳои таърихи тоҷикон арҷ мегузорад, вале мӯътақид аст, замони таърихнигории наве фаро расидааст, ки аз бандҳои ҳама гуна идеолужӣ раҳо бошад ва ба ойинаи ростини дирӯзу имрӯз ва чароғи роҳнамои фардо табдил ёбад.